حکایت 722 از کتاب « هزار و یک حکایت اخلاقی 2» تألیف محمد حسین محمدی:

همچو سرو (حکایتی خواندنی از گلستان سعدی!)

در حکایت همچو سرو می خوانیم: هر درختی را ثمره ای معین است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ ازین نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.

همچو سرو آزادگی سرو درخت کهنسال سرو ابرکوه

مجله اینترنتی پارسی گو: در کتاب هزار و یک حکایت اخلاقی، حکایتی خواندنی از گلستان سعدی ذکر شده است که بسیار جذاب و آموزنده است. این حکایت را با عنوان همچو سرو مطالعه بفرمایید:

این است صفت آزادگان…

حکیمی را پرسیدند: چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریده است و برومند، هیچ یک را «آزاد» نخوانده اند مگر سرو را که ثمره ای ندارد، در این چه حکمت است؟ گفت: هر درختی را ثمره ای معین است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود و سرو را هیچ ازین نیست و همه وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.

بر آن چه می گذرد دل مَنِه که دجله بسی   

پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد

گَرَت ز دست برآید، چو نخل باش کریم    

وَرَت زدست نیاید، چو سرو باش آزاد

حکایت ۷۲۲ از کتاب « هزار و یک حکایت اخلاقی ۲» تألیف محمد حسین محمدی. (حکایت همچو سرو به نقل از گلستان سعدی)

به کوشش: فاطمه طحانی.
منبع: مجله اینترنتی پارسی گو
درج مطالب مجله اینترنتی پارسی گو با ذکر منبع (www.parsigoo.com) بلامانع است.

به اشتراک بذار:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *